Close Menu
Spoed? Bel 06 55 37 00 00 Op spoednummer geen APP/SMS (doorgeschakeld)
Geen spoed? Bel dan tijdens spreekuur
Ma t/m vr van 8.00 - 9.00 uur: 0252-534340

Medicatie en slacht

 

HET KOESTEREN VAN DE REGELS

Het besef dat de herkomst van voedsel heel duidelijk moet zijn, groeit via schandalen met vlees. De overheid wil niet alleen de verspreiding van het vlees beter gaan bewaken, maar er ook voor zorgen dat een slachtdier niet vol zit met medicijnenstoffen, die we liever niet willen consumeren.

Echter, daarvoor grote medicijngroepen bij paarden geheel verbieden, zou een hele grote groep paardeneigenaren -die hun paard wellicht niet eens als slachtdier zien-, bij veel medische problemen, volledig vleugellam maken. Daarom heeft de EU regels bedacht voor medicijngebruik bij paarden: ieder paard heeft een paspoort, hierin moet bij toediening van bepaalde medicijnen, registratie plaats te vinden. De slachter moet paspoort en papieren controleren en last but not least, de overheid kan op ieder moment een steekproeven uitvoeren.

Omdat er voor paarden in Nederland bar weinig geregistreerde middelen zijn, was het niet zo makkelijk om regelgeving te maken. Even moesten we vrezen dat er een toekomst kwam waarbij we paarden echt bijna niks meer mochten toedienen en eigenaren dus machteloos zouden moeten gaan toekijken naar een ziek paard. Zover kwam het gelukkig niet. De regelgeving die volgde werd wat omslachtiger en de implementatie duurde even, maar geeft nu wel wegen waardoor er voor zieke paarden, -mogelijk straks consumptiedieren-, toch medicijnen gebruikt kunnen worden.  

In Nederland hebben we geen slachtverbod op paarden, zoals in USA. Gelukkig, want een slachtverbod klinkt misschien erg diervriendelijk, maar blijkt in praktijk zeer negatieve consequenties op paardenwelzijn te hebben (extreem lange laatste transporten naar Mexico, zieke paarden dumpen omdat euthansie duurder is enz.)

Gelijkertijd groeit in Nederland het besef, dat we onze regels wel wat strenger moeten gaan naleven, willen ze in praktijk daadwerkelijk de gewenste invloed krijgen op de kwaliteit van het vlees. Het is aan paardenartsen en paardeneigenaren, ons meer diervriendelijke systeem, waarbij eigenaren zelf alle beslismogelijkheden behouden, te koesteren, Dat kan, door de regels na te leven.

 

Er zijn drie situaties:

  • Er staat een DEFINITIEF SLACHTVERBOD in het paspoort

Er zijn eigenaren die het idee dat hun paard uberhaupt ooit voor consumptie zou dienen, niet prettig vinden. Deze hebben de optie om dit –eventueel na overleg met een verzekeraar van het paard- vast te leggen in het paspoort. De verklaring dient door eigenaar en een paardenarts voorzien te worden van een handtekening. Indien gewenst kunt u “niet slachten” laten aftekenen bij het eerstvolgende artsenbezoek of entingsronde. Wij tekenen dit tevens aan in onze patientenadministratie, want zullen u bij afgifte medicijnen niet meer om het paspoort hoeven vragen, behalve bij de influenza enting. Uiteraard is registratie kosteloos.

Een andere mogelijkheid is, dat het paard medicijnen krijgt heeft gehad, waarvoor bij toediening direct een permanent verbod op slacht ontstaat, die opgenomen moet worden in het paspoort door de paardenarts, voorzien van handtekeningen van eigenaar en paardenarts, en onherroepelijk is. Voorbeelden zijn Prascend (PPID) en fenylbutozon. Zij staan op de lijst van verboden middelen, middelen waardoor een permanent slachtverbod ontstaat.   

 

  • Geen slacht zonder goed paspoort

Daarnaast is er een klein groepje eigenaren, voor wie de beslissing op andere wijze genomen is. Er moeten namelijk pagina’s voor diergeneesmiddelen in een paardenpaspoort zitten. In paspoorten van voor 2004 is dit vaak later toegevoegd door middel van een inlegvel. Het aanvragen van dit velletje was mogelijk tot 1 juli 2009. Een paardenpaspoort zonder dit velletje is automatisch “niet slachten”. Ook als men een paspoort verliest, is het duplicaatpaspoort automatisch “nooit meer slachten”, tenzij men aan speciale vereisten gaat voldoen. Voor alle paspoorten afgegeven na de leeftijd van zes maanden (dus te laat) geldt, dat deze worden afgestempeld voor humane consumptie. 

 

  • Tijdelijke wachttijd ivm medicijngebruik

Bij verreweg de meeste medicijnen geldt geen permanent, maar slechts een tijdelijk slachtverbod (wachttijd).

Een kleiner gedeelte in de groep met tijdelijke wachttijden, zijn dan de medicijnen van de zogenaamde positieve lijst, waarbij dierenartsen de aangegeven wachttijd van 6 maanden, moeten registeren in het paspoort. Daar hebben artsen in praktijk best vaak mee te maken, want het betreft onder andere oogzalfjes, sommige gewrichtsinjecties en narcosemiddelen. Wij geven deze medicijnen niet af zonder paspoortregistratie.

Voor de overige grootste groep medicijnen, geldt dan wel een wachttijd maar geen registratieplicht in het paspoort. Staat in het paspoort geen definitieve uitsluiting voor de slacht, dan moet de paardeneigenaar een LOGBOEK bijhouden. Daar helpen we u natuurlijk bij, zie volgende pagina.