Medicatie en slacht
Kennisbank artikel
Bescherming van de humane voedselketen.
Beschermen voedsel
Bij het houden van paarden moeten we er rekeningen mee houden dat een paard slachtdier is en bepaalde soorten medicatie niet in vlees terecht kan komen.Â
Een paard is een slachtdier
Een paard is geen huisdier maar een slachtdier. Het is belangrijk voor de volksgezondheid dat herkomst van vlees goed geregeld is. Er moet immers geregeld worden dat vlees geen medicijnstoffen bevatten, die negatieve effecten hebben op volksgezondheid.
Er zijn in Nederland weinig geregistreerde diergeneesmiddelen middelen voor paarden. Dus dan zouden we  paarden echt bijna niks meer mochten toedienen. Het gros van de eigenaren gaat zijn paard niet laten slachten en het is overdreven geen enkel medicijn te mogen geven, als het er wel is. Dus er kwam een ander plan.Â
Een hele grote groep paardeneigenaren, zien hun paarden echt niet als slachtdier. In Nederland hebben we echter geen slachtverbod op paarden, zoals in USA. Een slachtverbod klinkt misschien erg diervriendelijk, maar blijkt in praktijk ook zeer negatieve consequenties op paardenwelzijn te kunnen hebben. In de USA zijn er extreem lange laatste transporten voor slacht naar buurland Mexico. Zieke paarden die het transport niet redden of eigenaren die euthanasie te duur vinden, dumpt men soms stiekem ergens of men laat het paard  versterven wat zeker niet altijd niet optimaal paardvriendelijk is. Kortom: veel leed en nare gevolgen door slecht doordachte wetgeving. Â
De regelgeving die in Nederland volgde werd wat omslachtiger, maar houdt slacht als optie over en geeft eigenaren wegen waardoor er voor zieke paarden die natuurlijk niet altijd ook gelijk naar de slacht hoeven maar soms nog vele jaren plezier kunnen hebben, toch medicijnen gebruikt kunnen worden.
Het paspoort
Ieder paard heeft een paspoort en een chip. Het nummer van de chip staat in het paspoort en de chip kan uitgelezen worden. In het paardenpaspoort schrijven we meer op, het gaat dus ook verder dan een menselijk paspoort.
De slachter moet altijd het paspoort en de papieren controleren. Last but not least, kan de overheid op ieder moment  steekproeven uit voeren.
Er zijn eigenaren die het idee dat hun paard uberhaupt ooit voor consumptie zou dienen, niet prettig vinden. Deze hadden de optie om dit –eventueel na overleg met een verzekeraar van het paard- definitief voor het paard vast te leggen in het paspoort. Dit geldt dan ongeacht wie later de eigenaar van het paard is  op het moment van overlijden. Daarmee werd emotie van iedere willekeurige voormalige eigenaar dus onderdeel van de beslisboom. Er zijn inmiddels heel veel paarden “afgetekend voor slacht” in het paspoort. Er staat dan een DEFINITIEF CONSUMPTIEVERBOD in het paspoort.
De verklaring diende door eigenaar en een paardenarts voorzien te worden van een handtekening. Is dit in het verleden geregeld, dan tekenen wij dit tevens aan in onze patientenadministratie. Dan zullen we je bij afgifte medicijnen namelijk niet meer steeds om het paspoort hoeven te vragen, behalve bij de influenza enting.Â
Het paspoort en het logboek
Echter, strikt genomen gaat deze wet over bescherming voedselveiligheid. Dus het kan ook weer anders. En er is altijd wel iemand die in Europa vindt, dat het dan toch weer anders moet.
Het lukraak aftekenen van paspoorten is dus niet meer toegestaan.
Op dit moment is de wetgeving zo, dat wij bepaalde middelen zijn die nooit in de keten mogen. Voorbeeld is Prascend (PPID). Dat staat op de lijst van verboden middelen, middelen waardoor een permanent consumptieverbod ontstaat.Â
Er zijn ook middelen waarbij een tijdelijk consumptieverbod ontstaat. Deze vormen geen reden het paard definitief uit te sluiten voor consumptie.Â
Een kleiner gedeelte in de groep met tijdelijke wachttijden, zijn dan de medicijnen van de zogenaamde positieve lijst, waarbij dierenartsen de aangegeven wachttijd van 6 maanden, moeten registeren in het paspoort. Daar hebben artsen in praktijk best vaak mee te maken, want het betreft onder andere oogzalfjes, sommige gewrichtsinjecties en narcosemiddelen. Wij geven deze medicijnen dus niet af als het paspoort niet aanwezig is, want we zijn allemaal mede verantwoordelijk voor volksgezondheid.Â
Voor de overige grootste groep medicijnen, geldt dan wel een wachttijd maar geen registratieplicht in het paspoort. Staat in het paspoort geen definitieve uitsluiting voor de slacht, dan moet de paardeneigenaar een LOGBOEK bijhouden. Daar helpen we u natuurlijk bij, u krijgt deze automatisch in uw mail.Â
Kortom beetje omslachtig, maar het gros van de paspoorten is dus in het verleden al afgetekend dus in praktijk is het niet zo moeilijk en we hebben gelukkig een administratiesysteem dat veel automatisch doet.Â
Officieel blijft het paard een slachtdier, waarbij geldt dat  het paspoort en indien niet uitgesloten en geen wachttijd van toepassing, de laatste houder bepaald en de slachter sterk gecontroleerd kan worden.Â
Of we over twintig jaar veel paardenvlees eten? De meeste paardenslagers bestaan niet meer, maar als Europa de grenzen niet bewaakt, kunnen dingen rap veranderen. In Nederland maakt men zich heel druk over welzijn van paarden, maar om ons heen bestaan er veel landen waarbij welzijn van paarden en mensen, puntje bij paaltje, helemaal nergens op de agenda staat. Maar binnen de grenzen in Nederland, is dit onderwerp nu opvallend goed geregeld.Â
Nu iets meer administratie voor ons, maar met een goed doel.  Â
Bij spoed: niet mailen of appen maar liever persoonlijk contact.
- 06 - 5537 00 00
Indien geen spoed: